ไม่ได้เขียนซะนานเลย วันนี้มาเขียนถึงเจ้าตัวแสบซะหน่อยดีกว่า
ตอนนี้ตัวแสบอายุได้ 1 ขวบ กับอีก 1 เดือนครึ่งแล้ว
แสบซ่าซนได้ที่เลย เพราะว่าตอนนี้เจ้าตัวแสบเดินได้แล้ว
พี่ท่านก็เลยเดินเป็นนักสำรวจตัวน้อยไปเลย
เดินได้ทั้งวันไม่มีเหนื่อย เดินตรวจงานตรงโน้น โผล่ตรงนี้ไปเรื่อยๆ
ทุกซอกทุกมุมในบ้านพี่ท่านก็ไปสำรวจขุดคุ้ยหมด
ลำบากทาสรับใช้ (คุณปู่ กะพี่เลี้ยง) ต้องคอยเดินตามเก็บของ
กับคอยระวังไม่ให้ล้มหงายหลังหัวกระแทกพื้น
หรือเข้าไปในพื้นที่ทีุ่คุณพ่อกำหนดเป็น red zone

แต่เมื่อไหร่คุณตินตินจะพูดได้ซะทีน้าาา...
อยากได้ยิน ... แต่คิดอีกที สงสัยถ้าพูดได้คงพูดเป็นต่อยหอยแน่เลย
ขนาดตอนนี้ยังส่งเสียงของตัวเองได้ทั้งวันเลย
จะว่าไป ตินตินก็พอจะพูดได้บ้างนะ เรียก ปะป๊า ปะป๊า เวลาเดินมาหาเราอย่างเนี้ย
หรือ หม่ำๆๆ เวลาอยากกินอะไร

คิดว่าตินตินน่าจะฟังอะไรรู้เรื่องแล้ว เพราะเวลาคุยด้วยหรือสั่งอะไรเค้าก็ดูจะเข้าใจเกือบทุกอย่าง
บอกให้สวัสดี บ๊ายบาย หรือส่งจูบก็ทำได้
บอกให้มาหอม หรือมาจูจุ๊บก็ทำได้ (จุ๊บปากกะคุณพ่อประจำเลย)
หรือบอกให้หยิบโน้น หยิบนี่มาให้ หรือชี้ว่าใครเป็นใครก็ทำได้หมด

เมื่อต้นเดือนพาตินตินไปหาป้าหมอเพื่อฉีดวัคซีนตามรอบปรกติ
เจ้าตัวแสบก็ซ่า เดินเล่นไปทั่ว เดินเข้าห้องคุณหมอเองทั้งๆที่เค้ายังไม่เรียก
(แต่ก็ถึงคิวพอดี) คุณหมอเห็นยังถามเลยว่าเค้าเดินได้คล่องขนาดนี้นานรึัยัง

พักนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ทำให้ตินตินพลอยไม่สบายบ่อยไปด้วย
เดี๋ยวก็มีไข้ เดี๋ยวก็ตัวร้อน น่าสงสารจริงๆเลย
เวลาตินตินไม่สบาย ก็จะซึมเสื้อง ลดดีกรีความซ่าห์ลงไปเยอะเลย
อาหารก็ไม่ึค่อยยอมกิน ยังดีที่ยอมดื่มนม

ไม่ค่อยได้มาเขียนที่นี่บ่อย ส่วนมากจะเขียนลงใน blog ใน space มากกว่าหนะ